10 april 2012

 

Wat een weer de laatste dagen! Smachtend keek ik uit naar een spatje regen, de droogte van de laatste weken maakte dat kunstmatig bewateren eind maart al noodzakelijk werd. In mijn dromen maakte ik een rituele regendans, die uiteindelijk succes had. Het is hier in Holland altijd hollen of stilstaan. Dagen achtereen regenval, wel een vruchtbaar regentje in de voornamelijk zanderige gronden in het Rosmalense. Daar zakt het water geleidelijk weg naar lager gelegen plekken, wie weet waar deze nattigheid uiteindelijk terecht komt?

 

Echter maakt deze nattigheid een tijdelijk einde aan mijn activiteiten op mijn landje. Dat maakt mij onrustig, ik wil zoveel en kan zo weinig. Een enkele druppel houdt mij niet tegen en zelfs voor een buitje laat ik me niet uit de tuin slaan. Maar er zijn grenzen!

 

Vandaag heb ik water gesprokkeld. Emmers water van het dak van mijn schuur zijn via een emmertje in mijn, uit Frankrijk meegesjouwde wijnvat, terecht gekomen. Voor drogere tijden. Dat dan weer wel. “Een druppel op een gloeiende plaat”, zult u zeggen.

 

Dat zal ook wel maar regenwater is altijd nog beter dan leidingwater en bovendien kost het niets behalve een beetje moeite. De echte Hollandse mentaliteit. Inmiddels zijn de tomaten- en peperplanten op de vensterbank in onze slaapkamer goed aangeslagen. Weelderig en met genot kijken ze uit naar de volle grond op mijn landje. Geduld, fluister ik ze toe, pas na de IJsheiligen mogen jullie naar buiten. Ik hoop dat zij en ik het zolang vol kunnen houden.

 

De kas staat. Dat wil zeggen het geraamte, zonder ramen. Afgelopen week al het werk weer overnieuw moeten doen omdat er een enkel onderdeel verkeerd om zat. Een opbouwtekening zat er wel bij, bij dat kasje dat we in oktober vorig jaar via markplaats kochten. In het Engels wel te verstaan. Maar welk onderdeel wordt dan bedoeld? De Engelse taal ben ik redelijk machtig, dacht ik, totdat het over kas onderdelen gaat. Enfin, na wat gepuzzel is het ons dan toch gelukt om de kas haaks te krijgen, ppfffff…………

 

Van Marinus toestemming en medewerking gekregen om van zijn elektra gebruik te maken. Dat is geen overbodige luxe want met een accuboor lukt het absoluut niet om gaten te boren in die enorme stoepranden waarover ik in mijn vorige tuinverhaal schreef.

 

Zolang het water van boven komt, geen gaten in betonnen stoepranden en derhalve geen glas in de kas.

 

En de voorzitter blijft bedenkelijk kijken, zoals hij ook deed tijdens de ledenvergadering……………………

 

2e verhaal Corine

 

Het is inmiddels zojuist lente geworden en het weer heeft zich aangepast aan het seizoen waarin wij ons momenteel bevinden. Verrukkelijk!!!!  Na mijn tuinverhaal van de vorige keer is er best wat gebeurd op mijn landje.

Alhoewel er nog weinig groen te vinden is op de gekregen aardbeien van mijn buurman na. Op advies van de voorzitter hebben we ( mijn zoons, dochter, man en ik) een stevige fundering ingegraven voor de kas. Stoepranden, niet te tillen zo zwaar. Gelukkig doen mijn zoons aan rugby en zijn dus wel wat gewend.... Een hele zaterdag zijn we alleen daar mee bezig geweest. En de kas is deels in elkaar gezet, nu de rest nog.

 

Met de wilgentakken is een hekwerkje gemaakt aan de voorkant van mijn landje. Een erg leuk werkje dat wel. En veel leuke reacties ontvangen van mijn mede-tuinders! Er gaan meer takken in zitten dat ik had gedacht maar gelukkig zijn er nog wilgen genoeg die er naar verlangen gesnoeid te worden.

Deze week een eerste groentebak gemaakt van wilgentakken. Er volgen er nog meer. Ik zie mijn buurman, die zich volledig werpt op het zaaien van allerhande groenten, af en toe bedenkelijk kijken, net als de voorzitter.

Waar is ze toch mee bezig??? Ach, het gaat er toch maar om dat je lol heb in het buitenleven en het wroeten in de aarde.

 

Niet dat ik geen voorbereiding heb getroffen hoor. Thuis staan alle vensterbanken inmiddels vol met tomaten, pepers, paprika en bloemen. In mijn buitenkastje heb ik ook het een en ander voorgezaaid. Prei, rode kool, melde, sla, doperwten, aardbeien en spruitjes. Ik hoop dat er straks genoeg ruimte in de kas is om alle tomaten een plekje te geven. Zo niet, dan zijn er misschien wel liefhebbers te vinden die ook graag eens andere tomaten kweken. Het leven van een beginnende moestuinier gaat niet over rozen, maar het is wel erg leuk om mee bezig te zijn. Dat dan weer wel. Vandaag nog een appelboom ( een groot woord voor een superdun stammetje) en twee aalbessenstruiken aangeschaft dus dat wordt deze week nog even doorwerken.

Gelukkig blijft het heel erg leuk om bezig te zijn op het landje ondanks de soms wat bedenkelijke gezichten van vooral de heren tuiniers, geeft het mij veel voldoening.

 

-----------------------------------

Sinds oktober 2011 heb ik een landje gehuurd bij onze vereniging. Een landje van ruim 17 meter bij 7,5 meter. Mijn tuin thuis is aanzienlijk kleiner. Er was dan ook geen plaats voor allerhande groenten. Wel kruiden zoals Rozemarijn, Munt, Salie, Basilicum en Tijm.  En natuurlijk tomaten, mijn lievelingen!

 

Als onervaren moestuinier probeer ik in 2012 een eerste oogst te realiseren van een grote verscheidenheid aan groenten en kruiden. Maar eerst de voorbereidingen! Dus omspitten die grond. Week in, week uit probeer ik langzaam maar geduldig het landje vrij te maken van wortels en onkruid.

Slechts eenmaal want daarna probeer ik de beginselen van de permacultuur te volgen. Niet spitten maar mulchen. In de winter de grond niet kaal laten liggen maar in plaats daarvan in de winter groenbemesters te zaaien waardoor de voedingsstoffen behouden blijven en niet wegspoelen door de najaarsregen.

 

En hoewel ik nog geen zaadje in de grond heb gedaan, at ik de eerste weken heerlijke spinazie, andijvie en boerenkool van mijn collega moestuiniers.

Verrast ben ik door de sociale contacten en de vrijgevigheid van de collega's. Het is fijn te merken dat de andere tuiniers zo met je meeleven.

 

De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met het verzamelen van allerhande materialen om mijn tuin in te kunnen richten. Grootste plannen die stap voor stap moeten leiden tot een ecologisch verantwoord geheel. Een kasje was mijn eerste aankoop. Moet nog wel geplaatst worden. Afgelopen week wat stoepranden gekocht voor de fundering van de kas, wat zijn die dingen zwaar.

Ook ben ik de afgelopen periode bezig geweest met een ontwerp van de tuin.

Ik heb me laten inspireren door verschillende ontwerpen die ik via internet heb gevonden. Moestuinbakken van gevlochten wilgentenen spreken mij bijzonder aan. Dus via Marktplaats een adresje gevonden waar de wilgentenen gratis te verkrijgen waren. Wel zelf snoeien, dus nog meer extra werk !

Inmiddels al heel wat takken naar mijn landje kunnen brengen. Helaas werkt het weer niet erg mee de laatste week. Eerst vorst, nu veel regen. Ach, even op de plaats rust en maar bezig met het invoeren van de gekochte zaden in een Excel-formulier zodat het voor mijzelf nog enigszins overzichtelijk blijft welke zaden ik inmiddels heb aangekocht. Via internet kun je kleine hoeveelheden zaden kopen bij collega moestuiniers voor een zacht prijsje.

Omdat ik het leuk vind om verschillende soorten van verschillende groentes en kruiden te gaan kweken is dit een ideale manier om aan je zaden te komen.

Zo heb ik in de afgelopen maanden 20 soorten tomaten verzameld. Van witte vleestomaten tot gele peervormige. Snijbiet in de kleuren oranje, rood en geel en sla in alle denkbare kleuren en soorten.  Zodra het weer het toelaat, spit ik verder om vervolgens mijn tuinplan uit te kunnen zetten op mijn landje. Regelmatig kom in de voorzitter van onze vereniging tegen, die weer een inspectieronde maakt over het complex. Ik zie hem denken.........

 

Corine!